
- Gelê Kurd îro ji bo zarokên xwe şînê digire. Lêbelê, ev şîn ne tenê xemgîniyeke pasîf e; ew helwesteke dîrokî ye ku di hundirê xwe de bîranîna kolektîf a rabirdûyê, kedeke mezin a hatiye dayin û mîrateya têkoşînê hildigire; helwesteke ku armanc dike bi hêvî û aştiyê li pêşerojê binêre.
KEREM CANPOLAT
Ev êş bi hestekî berpirsiyariyê yê bilind, bi rêzgirtina li hemû hesasiyetên civakî û bêyî ku kesî aciz bike, tê jiyîn. Gelê Kurd ji bo îspatkirina hebûna xwe, parastina nasname û zimanê xwe yê dayikê û îlankirina mafê xwe yê diyarkirina çarenûsê û prensîbên hemwelatîbûna wekhev ji bo hemû cîhanê bedelên giran daye. Êşa bi hezaran mirovên me yên ku di vê pêvajoya dijwar a 52 salan de li quncikên dûr winda bûn, cenazeyên wan an jî kevirên gorên wan nehatin dîtin, di bîra dayikên me û civaka me de zindî dimîne. Ev mirov, ku bênav an jî nayên dîtin, qehremanên gelêrî ne ku bêyî berjewendiya kesane, tevî hemû şert û mercên dijwar, bê westan ji bo pêşeroja bi rûmet a gelê xwe têkoşîn kirin. Di vê qonaxê de, rastiya Kurd di hevsengiya herêmî de gihîştiye pozîsyonek wekî aktorek nayê înkarkirin û nayê paşguhkirin.
Hemû aktorên ku dixwazin li Rojhilata Navîn siyaseteke mayînde bişopînin û aramiya herêmî misoger bikin, divê îrade û hebûna gelê Kurd li ber çavan bigirin. Hevgirtina civakî ya di konên sersaxiyê yên li seranserê Kurdistan û Tirkiyeyê hatin danîn, hatina cem hev a bawerî û têgihîştinên siyasî yên cuda, bi awayekî zelal rewatiya hewldanên ku di çavên gel de hatine kirin nîşan dide. Serbilindiya mafdar a di çavên dayikan de û piştgiriya civakî sembola eslê gelê me û baweriya wan a bi pêşerojê ye. Ger em îro bikaribin behsa aştî, pêvajoya civakî ya demokratîk û garantiyên destûrî bikin, ev encama têkoşîna dîrokî û qurbaniyên mezin ên hatine dayîn e.
Pêkanîna îdeala "Aştiya Mezin", ku Birêz Abdullah Ocalan bi salan e bi berdewamî tekez kiriye û ji hêla beşên berfireh ên civakê ve bi kelecanî li bendê ye, niha pêwîstiyek dîrokî û siyasî ye. Gelên Kurd û Tirk nikarin vê derfeta dîrokî ji dest bidin an jî qels bikin. Tenê xelata hêstirên rijandî û êşên hatine kişandin aştiyek rastîn, berfireh û mayînde ye. Îradeya me ya veguherîna erdnîgariya me ya ji bo "baxçeyekî gulan" ku pêşerojek hevpar û wekheviya gelan garantî dike, bê şik e. Îradeya civakî heye ku pêvajo bi ser bikeve û aştî li Tirkiye û Rojhilata Navîn kok bigire. Lêbelê, divê gavên berbiçav di asta îdarî û qanûnî de werin avêtin da ku encama tê xwestin were bidestxistin. Tenê hêmana ku dikare hestê bêewlehiyê yê ji ber polîtîkayên înkarê yên sedsalan çêbûye ji holê rake ev e ku dewlet bi lez gavên berbiçav û zelal biavêje. Pêkanîna pratîkî ya pêvajoyên qanûnî, rewşa girtiyên siyasî yên di girtîgehan de û hêviya ku pêvajo bi hemî hêmanên xwe bigihîje asteke berfireh daxwazên bingehîn ên civakê ne. Pêdivî ye ku hemî alî hişyar bimînin û bi berpirsiyariya kolektîf li dijî sabotajên siyasî û ramanî yên armanc dikin ku dînamîkên aştiyê têk bibin, tevbigerin. Em nikarin sedsaleke din winda bikin.
Di rojeva Tirkiyeyê ya ji bo destûreke nû û demokratîk de, divê gelê Kurd, bi ziman, çand, nasname û hemû cihêrengiya xwe ya civakî, bi destûrî were garantîkirin. Konjonktura li Rojhilata Navîn û cîhanê vê veguherînê neçar dike. Di encamê de, divê her kes bi sekinandina li dijî xerabî û pevçûnê beşdarî avakirina paradîgmayek aştiyê û civakek demokratîk bibe. Avakirina pêşerojek bi rûmet ku tê de jiyanek winda nebe û çek heta hetayê bêdeng bibin, deynê me yê herî mezin e ji bo vê axê û dîroka me. Îradeya ji bo aştiyek mayînde û çareseriyek demokratîk bê guman dê bi ser bikeve. Ev nêzîkatî di berjewendiya hemû gelan de ye. Û dema ku Kurd şînê digirin, ew yek bi yek li ser rêya avakirina aştiyek demokratîk hemû astengiyan derbas dikin. Tenê bi vê yekê em dikarin dilsozê bîranîna van lehengan bimînin.






